Poliziek

Poliziek

Ben je scholier, bezorgen politici je een dip of vind je politiek zelfs ronduit ‘sick’? Dan is Poliziek misschien interessant voor jou! Deze website bespreekt verontrustende aspecten van overheden en politiek zoals onvrijheid, geldverspilling, polarisering, oorlog, doofpotten, onverdraagzaamheid, complotten, oplichterij, nepotisme, genocide, taalvervuiling, slavernij, maatschappelijke ontwrichting, corruptie, ongelijkheid, censuur, demagogie, incompetentie, onrecht, zelfverrijking, indoctrinatie, parasitisme, stagnatie, propaganda, sociale desintegratie en onbetrouwbaarheid. Zijn dit onwenselijke randverschijnselen van het ‘politieke bedrijf’ of vormen zij daarvan juist de kern?

Zorginstellingen of strafkampen?


“Cor is 26 jaar maar heeft de verstandelijke vermogens van een kind van vier. Sinds vijf jaar woont hij in Amsterdamse zorginstelling De Kleine Johannes – onderdeel van zorgkoepel Amsta – omdat hij professionele en intensieve zorg nodig heeft, maar door een gebrek aan gekwalificeerd personeel krijgt hij die zorg niet. Dat leidt tot schrijnende situaties.”

Volgens zijn moeder Dikkie Kros zit hij vaak met een po of emmer opgesloten op zijn kamer, zonder wc-papier, zonder stoel en wordt geïsoleerd van andere bewoners. Nadat hij een tijdje ernstig hoestte drong zijn moeder aan op een onderzoek, dat pas vijf weken later geschiedde. Inmiddels had Cor twintig anderen met kinkhoest besmet. Ook wordt hij ‘hardhandig aangepakt’ door het personeel en verschoont men zijn kamer zelden, terwijl Amsta vele tienduizenden euro’s AWBZ-geld krijgt per bewoner. Ook andere ouders klagen maar doen dat liever anoniem, “uit angst dat hun kind de dupe wordt van hun geklaag”, aldus een bericht vandaag op At5.nl.

Volgens een verhaal in het Algemeen Dagblad is het in de sociale werkplaats BGS te Schiedam niet veel beter gesteld met de zorg voor de zwakkeren in onze samenleving. Jarenlang werden gehandicapte werknemers in deze instelling van de Berckenrode Groep Schiedam (BGS) er “getreiterd, gepest en geïntimideerd” waardoor – uiteindelijk – onlangs de directeur en vier medewerkers van de werkplaats wegens ‘ernstige signalen’ op non-actief zijn gesteld (dus niet ontslagen, maar doorbetaald thuis).

Werknemers werden regelmatig “voor schut gezet, moesten te zwaar werk doen of aan het werk terwijl ze ziek waren.” Tot de straffen behoorde het sorteren van een bak met honderden schroefjes die vervolgens de werkleider weer op tafel gooide waarna de gehandicapte opnieuw kon beginnen. Tegen een vrouw die weer aan de slag moest, terwijl haar man net was gestorven zei men: “je hebt je armen toch nog? Je ligt toch niet op de intensive care? Nou dan!”.

De terreur tegen de allerzwaksten in onze samenleving lijkt soms geen grenzen te kennen en dat geldt ook voor de salarissen en bonussen voor de directies van de organisaties die ze ‘verzorgen’. Hoe is dat mogelijk en – vooral – is er een alternatief?

poster wat is democratie waard als je je baas niet kan kiezenDe schrijnende situaties vloeien hoofdzakelijk voort uit het feit dat ouders als klanten van (semi)overheden geen klanten zijn in de traditionele zin des woords. De belastingen zijn reeds geïnd door de overheid en vervolgens mag men kiezen waarheen het kind gaat. Als het er niet in de haak blijkt kan je je zoon of dochter wel verplaatsen, maar echt klant ben je niet (want geld is al afgedragen via premies en belastingen).

Stel dat de staat deze en honderden andere taken die niet tot zijn kernactiviteit (veiligheid & orde) behoren zou overlaten aan ‘de markt’? Hoe zou het landschap voor de zorg zich ontwikkelen?

Zorginstellingen zouden zich weer moeten bewijzen op kwaliteit en er een transparante boekhouding op nahouden. Het merendeel van het geld dat ouders ervoor over hebben zou bestemd zijn voor slimme investeerders en gekwalificeerde werknemers, in plaats van opvergaderd en weggesluisd door inhalige directies. Matig functionerende organisaties maken plaats voor de besten.

Maar als het niet via belastingen verloopt, waar komt dan het geld vandaan? Moeten mensen niet gedwongen worden om mee te betalen eraan?

Tsja, als de overheid zich er niet mee zou bemoeien dan zou de gemiddelde belastingen sterk kunnen dalen want er wordt collectief ook minder uitgegeven. Ouders van gehandicapten kunnen in het algemeen de zorg dan ook makkelijker financieren terwijl mensen die zich om andere redenen betrokken voelen middels liefdadigheid kunnen bijdragen eraan. Zonder het huidige belastingniveau zal dit alleen maar eenvoudiger zijn.

Het lijkt er sterk op alsof onze cultuur – via onderwijs, media en politiek – ervan uitgaat dat de mens van nature slecht of in ieder geval egoïstisch is en ‘dus’ door wetten gedwongen moet worden bij te dragen aan de zorg voor zwakkeren. Historisch gezien is dit complete onzin, gezien het grote aantal liefdadigheidsinstellingen dat bestond enkele eeuwen voordat de overheid zich ermee begon te bemoeien. De minst weerbaren in onze samenleving worden inmiddels slechter behandeld dan gevangen criminelen, terwijl directies zich over hun ruggen verrijken.

DF

Gerelateerd:

Private ‘bamboe-scholen’ in Nepal

Democratuur en de 99%

Goelag Archipel voor dementerenden


Tags:        |      |      |   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>