Poliziek

Poliziek

Ben je scholier, bezorgen politici je een dip of vind je politiek zelfs ronduit ‘sick’? Dan is Poliziek misschien interessant voor jou! Deze website bespreekt verontrustende aspecten van overheden en politiek zoals onvrijheid, geldverspilling, polarisering, oorlog, doofpotten, onverdraagzaamheid, complotten, oplichterij, nepotisme, genocide, taalvervuiling, slavernij, maatschappelijke ontwrichting, corruptie, ongelijkheid, censuur, demagogie, incompetentie, onrecht, zelfverrijking, indoctrinatie, parasitisme, stagnatie, propaganda, sociale desintegratie en onbetrouwbaarheid. Zijn dit onwenselijke randverschijnselen van het ‘politieke bedrijf’ of vormen zij daarvan juist de kern?

Waarin Theo van Gogh groot was

sticker freemind frog dendrobates Amsterdam 2013 gif-kikker

Kort na de moord op Theo van Gogh zei Mohammed B. dat de nazaat van de grote schilder ondanks alles ‘geen hypocriet‘ was en dat zijn woorden die ik niet licht zal vergeten.

Ruim zeven jaar na die gitzwarte ochtend in november realiseer ik me pas ten volle hoe ontzettend waar zijn stelling was, ook al betwijfel ik of de jonge ‘fundamentalist’ en ik er identieke gedachten bij hebben. Hij zag in Van Gogh misschien een ‘islamofoob’, racist of op z’n minst iemand met sterk anti-Berberse gevoelens, maar volgens mij was dit geen van drieën waar.

In diverse van zijn filmproducties werkte de cultfiguur immers samen met Nederlandse jongeren van Marokkaanse en dus ook islamitische komaf. Met hen heeft hij ongetwijfeld onder ‘t genot van vele jointjes vrolijk gechillt en gedebatteerd, waardoor hij leerde over de cultuur en het geloof waarin deze jongens wortelen.

Los van dit alles was Van Gogh zonder meer intelligent genoeg om geen racist te zijn en voor het koesteren van ernstige vooroordelen leek hij me veel te belezen en nieuwsgierig, dit in tegenstelling tot zijn vele publieke vijanden die ‘de Bolle’ jarenlang bestreed met een in gif gedoopte en vlijmscherpe pen.

Met zijn bij vlagen meer dan geniale gevoel voor ironie vergaste de filmmaker in zijn columns en elders zeer terecht het ‘Verzet na De Oorlog’ diverse malen en dat zal ongetwijfeld van grote historische betekenis voor onze cultuur blijken.

Waar hij kon bevocht Van Gogh de dogma’s en machtspositie van de linksige elite met haar “weg met ons” paradigma en veel van haar leugens doorprikte hij. Wegens zijn relatieve ‘zichtbaarheid’ was hij naar mijn mening jarenlang de enige échte politieke oppositie die Nederland telde.

‘Boven ons gestelden’ zoals hypocriete politici, machtige kunstpausen en corrupte bureaucraten vilde hij zonder veel terughoudendheid levend en in de volle wetenschap dat zijn rechte rug hemzelf commercieel zou schaden.

De vaak ongegeneerd in de staatsruif graaiende muilen van salonsocialistisch Nederland pakte hij genadeloos aan en vele malen toonde Van Gogh ons dat de keizertjes toch echt poedelnaakt waren.
sticker 'yo real Theo 44' Amsterdam

Misschien wel zijn venijnigste kritiek was gericht tot de mensen van wier ideeën en mentaliteit hij echt walgde zoals Marcel van Dam, Ad Melkert en Thom de Graaf. Van Gogh hekelde met name hun elitaire houding, dictatoriale trekjes en minachting voor legitieme zorgen (‘onderbuikgevoelens’) van gewone burgers, die hij deelde.

Hij vond het een absurde gedachte dat de gemiddelde Nederlander inherent xenofoob zou zijn of dat het bepleiten van een hardere aanpak van bepaalde nogal ingrijpende soorten geweldsmisdrijven iemand automatisch tot ‘racist’ maakte, enkel en alleen omdat mensen afkomstig uit ‘cultuur X’ daarin sterk oververtegenwoordigd zijn.

Omdat het ‘Naoorlogs Verzet’ er zelden voor terugdeinsde de Holocaust te misbruiken voor haar politieke belangen, dreef hij ook hiermee regelmatig de spot, doch zonder daarbij iets ‘te willen doorbreken’, schreef hij, “maar wie de geschiedenis serieus neemt en daarmee jodenhaat, is allergisch voor makkelijk geloei en begrippeninflatie. Dankzij Grijs (= Hugo Brandt Corstius) en Leon de Winter betekent dat woord ‘antisemiet’ straks niets meer (…).”

(‘Er gebeurt nooit iets’, 1993, p. 150)

Iets dat Van Gogh vooral rondom 9/11 in toenemende mate begon te verontrusten was de houding van een redelijk fors deel van de islamitische Nederlanders jegens niet-moslims en ook de laksheid van de autoriteiten in deze kwestie.

Voor misschien wel 20 á 30 procent van bijvoorbeeld Marokkaanse jongens in onze steden lijkt te gelden dat autochtonen niet alleen minderwaardig zijn, maar ook dat je ze daarom welhaast alles mag aandoen wat maar in je opkomt. Bijna zoals nazi’s de joden bezagen.

Zij leken daarin diverse malen gesteund door radicale imams en seculiere hardliners zoals Dyab abu Yahya. Misschien wel vooral door het gebrek aan veroordeling vanuit meer geciviliseerde islamitische kringen van deze uitspraken en wandaden leek Van Gogh niet alleen te vrezen dat deze mentaliteit diepe culturele wortels had, maar haalde hij in zijn pogingen tot dialoog ook steeds feller uit naar zijn tegenstanders.

~ Bord PC Hooftstraat ~

Zoals hij het Naoorlogs Verzet bestreed door te ontkennen dat in iedere blanke een stiekeme nazi school, zo eiste hij van weldenkende moslims de publiekelijke verklaring dat haat en vijandigheid jegens anderen geen – al dan niet heimelijk beleden – kenmerk van de islamitische of Berberse cultuur was.

Helaas voegde uiteindelijk een van zijn vijanden de daad bij het woord waardoor een groot mens niet meer in ons midden is.

Het laatste slachtoffer van uitkeringstrekkend straattuig was hij echter bepaald niet, waardoor zijn vragen aan de Marokkanen hier te lande uiterst relevant en actueel blijven, namelijk: “zijn onze levens, waarden, belangen en rechten in jullie ogen ongeveer gelijkwaardig aan die van jullie en, zo ja, hoe gaan we de bestaande problematiek dan samen aanpakken?”

door drs D. Fenestratie

~ ook op ‘deReaguurder‘ ~


Tags:        |      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |      |   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>