Poliziek

Poliziek

Ben je scholier, bezorgen politici je een dip of vind je politiek zelfs ronduit ‘sick’? Dan is Poliziek misschien interessant voor jou! Deze website bespreekt verontrustende aspecten van overheden en politiek zoals onvrijheid, geldverspilling, polarisering, oorlog, doofpotten, onverdraagzaamheid, complotten, oplichterij, nepotisme, genocide, taalvervuiling, slavernij, maatschappelijke ontwrichting, corruptie, ongelijkheid, censuur, demagogie, incompetentie, onrecht, zelfverrijking, indoctrinatie, parasitisme, stagnatie, propaganda, sociale desintegratie en onbetrouwbaarheid. Zijn dit onwenselijke randverschijnselen van het ‘politieke bedrijf’ of vormen zij daarvan juist de kern?

Het piramidespel van Mao Zedong

Mao's kitchen Venice Beach restaurant

In het boek ‘De Geldbubbel‘ beschrijft politicoloog Sander Boon het ontstaan van zeepbellen in de financiële economie en hun relatie met politieke projecten zoals oorlogen, infrastructurele projecten en sociale voorzieningen. Deze typen cliëntelisme hebben gemeen dat zij gefinancierd worden uit toekomstige inkomsten van overheden.

Een originele aanvulling op dit verhaal valt te lezen in het artikel ‘Bubbles without markets’ door hoogleraar Robert Shiller.

Hij begint met het definiëren van een speculatieve bubbel – “een maatschappelijke epidemie waarvan de besmetting verloopt via prijsbewegingen” – om vervolgens een interessante kanttekening te plaatsen de bij critici van vrije markten. In perioden van economische neergang en monetaire verwarring klinkt de roep om meer staatsinmenging en een inperking van het prijsmechanisme doorgaans immers relatief luid.

‘Wat is het alternatief?’, vraagt Shiller zich af, waarbij hij erop wijst dat speculatieve bubbels slechts een type maatschappelijke epidemie vormen. “Deze bubbels zijn soms zelfs gevaarlijker in afwezigheid van prijzen en markten.”

Het totalitaire China onder Mao, bijvoorbeeld, kende geen financiële of economische markten maar wel maatschappelijke epidemieën als de ‘Grote sprong voorwaarts’ en de Culturele Revolutie. Door idealisme gedreven verspilling in de primitieve staalindustrie en collectivisering van de landbouw leidden tot hongersnoden die uiteindelijk tientallen miljoenen het leven zouden kosten.

De auteur trekt een interessante parallel tussen dergelijke centraal aangestuurde projecten en ‘piramidespelen’ of Ponzi schemes*. De ‘Grote roerganger’ wist immers – weliswaar met behulp van massale propaganda en zonder vrije media – tientallen miljoenen Chinezen te enthousiasmeren voor zijn leugens over de productiviteit van de fabrieken.

sticker super Mao Amsterdam 2013Tijdens een bezoek aan een staalfabriek in Mantsjoerije schijnt Mao zelf zijn vertrouwen in het project verloren te zijn, maar “uit vrees het momentum te verliezen” durfde hij een aanpassing van de ‘koers’ niet aan.

statue Mao tse Tung beeldje

“Hij scheen bezorgd, zoals de manager van een Ponzi scheme, dat elke aarzeling van zijn kant de gehele beweging had kunnen doen imploderen.”

De hedendaagse economische crises verbleken bij de massagraven die een regime als dat van Mao uiteindelijk opleverde.

De ‘zwermintelligentie‘ van miljoenen personen en organisaties die onderling in vrijheid communiceren is oneindig minder gevaarlijk dan de onbelemmerde macht van een ‘visionair’.

DF

* vernoemd naar de Italiaans-Amerikaanse ‘zakenman’ Charles Ponzi

Tags:        |      |      |   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>