Poliziek

Poliziek

Ben je scholier, bezorgen politici je een dip of vind je politiek zelfs ronduit ‘sick’? Dan is Poliziek misschien interessant voor jou! Deze website bespreekt verontrustende aspecten van overheden en politiek zoals onvrijheid, geldverspilling, polarisering, oorlog, doofpotten, onverdraagzaamheid, complotten, oplichterij, nepotisme, genocide, taalvervuiling, slavernij, maatschappelijke ontwrichting, corruptie, ongelijkheid, censuur, demagogie, incompetentie, onrecht, zelfverrijking, indoctrinatie, parasitisme, stagnatie, propaganda, sociale desintegratie en onbetrouwbaarheid. Zijn dit onwenselijke randverschijnselen van het ‘politieke bedrijf’ of vormen zij daarvan juist de kern?

Occupy & waxinelichtgooier Erwin Lensink

sticker 'Guy Fawkes mask, Wikileaks'

“And the truth is, there is something terribly wrong with this country, isn’t there? Cruelty and injustice, intolerance and oppression. And where once you had the freedom to object, to think and speak as you saw fit, you now have censors and systems of surveillance coercing your conformity and soliciting your submission. How did this happen? Who’s to blame? Well certainly there are those more responsible than others, and they will be held accountable, but again truth be told, if you’re looking for the guilty, you need only look into a mirror.”

V for Vendetta

Of iemand overheden en het ‘bankwezen’ vooral ziet als de grote maatschappelijke steunpilaren of als alles verwoestende parasieten is nogal subjectief, maar waar weinigen het mee oneens zullen zijn is dat beide sectoren in een diepe en innig met elkaar verbonden crisis verkeren. Inmiddels staat vooral de Griekse tragedie in de schijnwerpers en natuurlijk getuigt het van grote doch wrange ironie dat schijnbaar juist in deze bakermat der democratie chronisch wanbeleid en fraude een Europese ‘democratuur’ van banken en bureaucraten onafwendbaar lijkt te maken. Linksom of rechtsom gaat het de gemiddelde Nederlander hoe dan ook enkele duizenden euro’s kosten en dit is nog slechts een optimistisch scenario.

De implosie van de financiële bedrijven lijkt ook het vertrouwen in de staat een stevige knauw te hebben gegeven. Nu economisch herstel uitblijft en stijgende belastingen drukken op steeds meer mensen groeit bovendien de onvrede. Zo vragen velen zich af hoe verstandig of überhaupt legaal deze financiële beloning aan de frauderende Grieken is. Het is immers bijzonder verontrustend dat inmiddels niet alleen overheden maar ook bankiers de kosten van hun wanbeleid op de bevolking kunnen verhalen.

sticker power of politics profit Amsterdam east 2014 AprilTe midden van het geschuif met honderden miljarden belastinggeld bezette protestbeweging Occupy gistermiddag, een dag na 5 november, een leegstaand gebouw van Shell. Dat dit bedrijf bepaald geen schone handen heeft is een publiek geheim, maar waarom niet een ABN, DNB of ministerie van Financiën? Tenslotte maakten ondoordachte wetten en laks toezicht het gegraai der bankiers mogelijk. Gelukkig lees ik op de website van Occupy dat het – net als ik – aanhanger is van de ‘Oostenrijkse school‘ en dus min of meer libertarisch. Economen uit deze stroming zien een overheid als een onwenselijk verschijnsel, dat zo klein mogelijk gehouden dient te worden. De staat ‘zondigt’ immers tegen de vrije markt omdat het een monopolie betreft dat tot overmaat van ramp de burgers dwingt tot ‘consumptie‘ van haar diensten, waarbij de ambtenaren zelf de prijzen mogen bepalen. Een logisch gevolg hiervan is een bedroevende verhouding tussen ‘prijs’ en kwaliteit, maar daarmee is niet eens het hele verhaal verteld.

Het organisatiemodel veroorzaakt onvermijdelijk stagnatie en verval in alle sectoren die het bestrijkt en helaas is “meer geld erbij” de typische politieke reactie op problemen binnen de verschillende segmenten van de overheid. Meestal zijn deze fondsen vrijelijk te besteden door het management en dit systeem dat falen beloont bezorgde Nederland de laatste decennia een reusachtig en uiterst kostbaar waterhoofd van bureaucraten en consultants, terwijl basisvoorzieningen en bijvoorbeeld cultuur worden afgeknepen. Ofwel: steeds meer vergaderen, ‘studiereizen’ en evalueren, doch minder geld voor docenten, verpleegsters en agenten. In plaats van de problematiek serieus aan te pakken worden pdf’jes zoekgemaakt en kritische ambtenaren genegeerd en zelfs ontslagengeïntimideerd of desnoods met miljoenen euro’s belastinggeld omgekocht. Als het echt niet anders kan breekt men in bij de Ombudsman, want een duidelijker waarschuwing aan toekomstige klokkenluiders kan je immers niet afgeven.

Toch betwijfel ik ten zeerste of de machthebbers de geest in de fles zullen weten te houden als de crisis zich verdiept en – vooral – verbreedt, ook al is de bereidheid tot verzet bepaald nog niet vergelijkbaar met die van de ‘Arabische Lente’. Hierover schrijft Marwan Bishara dat “als mensen eenmaal hun dictators durven trotseren (…) betekent dit dat de regimes hun afschrikking en hegemonie kwijt zijn, evenals het vermogen om angst in te boezemen of loyaliteit af te dwingen. Hoewel een exacte bepaling onmogelijk is, mag je gerust aannemen dat een staat de helft van zijn kracht verliest wanneer ze het ‘afschrikwekkende effect’ kwijt is. Als vervolgens geweld wordt ingezet zonder dat dit de demonstranten temt, maar ze daarentegen juist in grotere aantallen aantrekt, vermindert de kracht van zo’n regime met nog eens ongeveer een kwart.” (vertaling DF)

Gelukkig is het Nederlandse regime niet gestoeld op angst maar op het vertrouwen dat waarschijnlijk (nog) bestaat bij de meeste burgers dat de democratie de sleutel vormt tot de oplossing van maatschappelijke problemen. Dit geloof is de laatste jaren echter ernstig geschaad door een tsunami aan onthullingen die de ambtenaren en politici zelden in een gunstig daglicht plaatste. Metro columnist Ton Broekhuisen spreekt in dit kader van een ‘levensgrote kloof tussen politici en achterban’, want “wie herkent zich nog in de Pechtolds, Roemers en andere goed gesoigneerde praatjukeboxen?”

bankrupt slut sticker Sunset Boulevard LA

En ook al lijken de machthebbers geen haast te maken met serieuze hervormingen van de verzorgingsstaat, het bankwezen en de parasitaire bureaucratie, toch gok ik dat de angst voor grootschaliger verzet wel degelijk aanwezig is. Hoe is het anders te verklaren dat Erwin L., die de symboliek van de staat verstoort d.m.v. het werpen van een waxinelichtje naar een koets, inmiddels al ruim een jaar vastzit?

David Frankenhuis


Tags:        |      |      |      |      |      |      |   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>