Poliziek

Poliziek

Ben je scholier, bezorgen politici je een dip of vind je politiek zelfs ronduit ‘sick’? Dan is Poliziek misschien interessant voor jou! Deze website bespreekt verontrustende aspecten van overheden en politiek zoals onvrijheid, geldverspilling, polarisering, oorlog, doofpotten, onverdraagzaamheid, complotten, oplichterij, nepotisme, genocide, taalvervuiling, slavernij, maatschappelijke ontwrichting, corruptie, ongelijkheid, censuur, demagogie, incompetentie, onrecht, zelfverrijking, indoctrinatie, parasitisme, stagnatie, propaganda, sociale desintegratie en onbetrouwbaarheid. Zijn dit onwenselijke randverschijnselen van het ‘politieke bedrijf’ of vormen zij daarvan juist de kern?

Het ongelofelijke verhaal

Enkele maanden geleden raakte ik bij toeval in gesprek met een gepensioneerde man die vroeger werkte bij een grote Nederlandse bank. Hij vertelde me een ongelofelijk verhaal over het reilen en zeilen bij zijn voormalige werkgever. Over uiterst geheime nummerrekeningen die in ieder geval bestonden tot ongeveer 1980 (en misschien nog steeds), zeer vermogende Duitstalige cliënten in Latijns-Amerika met koffers vol contanten, speciale enveloppen met steeds wisselende codes op de achterkant, enzovoorts.

Toen ik hem vroeg waarom ik nooit eerder iets had gelezen of gehoord over dit verhaal, dat mij bijzonder schokte, antwoordde hij dat “je over bepaalde onderwerpen nu eenmaal niet in kranten leest.”

Hoewel de man dus niet letterlijk zei dat het hier voortvluchtige nazi’s betrof, wekte hij toch overduidelijk deze indruk. Het potentiële schandaal – als het verhaal van de man waar is – leek me in ieder geval aanzienlijk groter dan de problemen die ING met zijn oorlogsverleden enkele jaren geleden in de VS had. Helaas duurde het gesprek met de man over zijn vroegere werkzaamheden maar zo’n tien minuten.

Toentertijd ging ik ervan uit dat deze gepensioneerde niet langer kon leven met het zwijgen over deze misdadige praktijken bij de bank waar hij ooit werkte. Latere pogingen om met hem in gesprek te raken mislukten. Misschien dat hij mijn nieuwsgierigheid niet vertrouwde of werd/wordt hij betaald om niet te spreken.

En dan nu iets heel anders.

Sinds enige tijd ga ik om met een heel bijzondere vrouw. Zij woont in Amsterdam en heeft een tatoeage op haar arm. Als jong meisje stond zij eens oog in oog met Jozef Mengele, de kamparts van het vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau die ook wel als ‘engel des doods’ bekend staat. ’s Avonds kwam hij chocola brengen aan de kinderen in de ziekenboeg die hij die dag had geselecteerd voor vergassing. Aan het eind van de oorlog ontsnapte hij naar Zuid Amerika waar hij misschien nog steeds leeft.

Het is tegelijk een wonder en een Godsgeschenk dat mijn vriendin Frieda Menco Auschwitz, het gitzwarte hart van de antibeschaving, overleefde. Miljoenen anderen werden op gruwelijke wijze vermoord in de kampen. De vrouw, die Anne Frank nog gekend heeft, zijn twee meisjes in het bijzonder bijgebleven.

Het eerste, “eigenlijk alleen maar botten met een vel erover, zong op een nacht het sjema gebed, een joods gebed dat gezegd wordt vlak voordat iemand overlijdt. Ze zong het hele gebed en toen stierf ze. Er was ook een Belgisch meisje. Vlak voordat ze werd opgehangen riep ze: ‘vertel het de wereld’.” De missie van mijn vriendin is het vertellen aan de wereld wat zij als slaaf meemaakte tijdens de Tweede Wereldoorlog in de horror van Hitlers ‘Derde Rijk’.

Die periode fascineert me misschien wegens mijn joodse achtergrond, mijn walging van onrecht of de overeenkomsten die ik meen te bespeuren tussen de systemen van toen en die van nu. De slavenmeesters laten ‘hun’ onderdanen tegenwoordig geen piramides meer bouwen, maar beperken hun corrupte egomanie tot het via belastingdwang organiseren van ‘megaprojecten’ als de euro, de Noord/Zuidlijn en de ‘kennissamenleving’ (bij de Rotterdamse lerarenopleiding schijnt tegenwoordig meer dan de helft van de aanstaande eerstejaars te falen voor de reken- en taaltesten op basisschoolniveau, terwijl deze kandidaten zélf net de HAVO hebben afgerond).

Zo vertelde ik mijn vriendin die Auschwitz overleefde (weer) eens over mijn haat tegen (prominente leden van) systeemsoorten als nationaal-socialisme en andere vormen van gedwongen collectivisme. Over het trekken van de gouden kiezen van de vermoorden in de kampen tot aan de Nederlandse successierechtwetgeving anno nu. Daaraan voegde ik toe dat “wat mij betreft bepaalde dictatoriale bureaucraten, corporatistische “ondernemers” en leugenachtige politici best opgeknoopt mogen worden.” Daarop antwoordde ze: “Dan ben je net zo als zij.” Daarover dacht ik lang na en gaf haar in zekere zin gelijk.

Zij vindt dat ik beter niet kan wijzen op bepaalde parallellen tussen nationaal-socialisme, het Nederlandse sociaal-democratische (corporatistische) model en de ontwikkelingen binnen de Europese Unie, zoals de schimmigheden rond de invoering van de euro. En toch doe ik het nu, misschien is dat mijn missie.

In het boek ‘Roof, de ontvreemding van joods bezit tijdens de Tweede Wereldoorlog’ (Gerard Aalders/1999) valt op pagina 30 het volgende te lezen:

“Vanaf 1 april 1941 tot de bevrijding in mei 1945 was de Nederlandsche Bank gedwongen ieder bedrag in Duitse Rijksmarken om te wisselen tegen een door de Duitsers vastgestelde vaste (onvoordelige) koers. Het gevolg was dat enorme hoeveelheden marken Nederland binnenstroomden. De uitverkoop van Nederland kon beginnen.”

“Het was de bedoeling van Hitler Nederland economisch in Duitsland te integreren, zodat hij ongehinderd de beschikking kon krijgen over de hier aanwezige goederen, grondstoffen en in sommige gevallen de productiemiddelen. (…) In feite droegen deze maatregelen ertoe bij de ‘indirecte roof’ zo onbelemmerd mogelijk doorgang te laten vinden. Daarbij leek geen moeite te veel om de schijn van legaliteit en correctheid op te houden.”

“De Nederlandse economie werd door het opheffen van de deviezengrens op systematische wijze beroofd, maar zonder dat de burgers dat direct aan den lijve ondervonden. Zij kregen immers in guldens voor geleverde goederen betaald, en realiseerden zich meestal niet dat een groot deel van de in omloop gebrachte guldens niets anders waren dan gecamoufleerde marken.”

DF

 

Tags:        |      |      |      |      |      |      |      |      |   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>