Poliziek

Poliziek

Ben je scholier, bezorgen politici je een dip of vind je politiek zelfs ronduit ‘sick’? Dan is Poliziek misschien interessant voor jou! Deze website bespreekt verontrustende aspecten van overheden en politiek zoals onvrijheid, geldverspilling, polarisering, oorlog, doofpotten, onverdraagzaamheid, complotten, oplichterij, nepotisme, genocide, taalvervuiling, slavernij, maatschappelijke ontwrichting, corruptie, ongelijkheid, censuur, demagogie, incompetentie, onrecht, zelfverrijking, indoctrinatie, parasitisme, stagnatie, propaganda, sociale desintegratie en onbetrouwbaarheid. Zijn dit onwenselijke randverschijnselen van het ‘politieke bedrijf’ of vormen zij daarvan juist de kern?

Justitie: “uw veiligheid, ons wc-papier”

sticker Wikileaks Guy Fawkes LA Venice Beach
Voor ondernemers ligt de uitdaging erin om potentiële klanten te overtuigen bij hen te kopen in plaats van bij de concurrent. Daarom mag je – zonder ze meteen aan te schaffen – in winkels kleding en schoenen passen, geeft de achterkant van een boek je allerlei informatie over de inhoud en denderen overal reclames je tegemoet. Sommige winkeliers leggen zelfs opengebroken vruchten in hun etalages, ook al kunnen ze die enkele uren later alleen nog maar weggooien. Omdat de consument de macht heeft en het aantal aanbieders groot is blijft een zeker evenwicht tussen kwaliteit en prijs in stand.

Hoe anders is dit bij onze overheid.

~ avocado ~

Dankzij belastingen heeft de klant immers geen enkele keus en ‘consumeert’ hij er verplicht bij de enige aanbieder die de markt telt. Vanuit de economische theorie is dan te verwachten dat prijzen van de ‘aangeboden’ diensten stijgen en de kwaliteit ervan daalt, hetgeen ook precies is wat gebeurt.

Dit zou nog geen regelrechte ramp zijn als ambtenaren zich louter zouden bezighouden met relatief onbelangrijke zaken zoals de productie van frontjes voor gsm’s of doekjes om brillen mee te poetsen, maar helaas is het tegendeel waar. Zij richten zich in beginsel juist primair op veiligheid, rechtspraak en openbare orde, ook al begeeft de staat zich buiten deze kerntaken in een veelheid aan andere economische en maatschappelijke sferen. Denk bijvoorbeeld aan onderwijs, zorg, wetenschap, ruimtelijke inrichting, sociale voorzieningen, kunst en transport. Deze versnippering van de aandacht veroorzaakt een verdere verslechtering van de verhouding tussen prijs en kwaliteit, want iets als het in de gaten houden van gevangenen is natuurlijk minder spannend voor een ambtenaar dan het subsidiëren van allerlei organisaties met bijbehorende dinertjes, hoeren en seizoenskaarten in ruil voor enkele miljoenen euro’s van de belastingbetalers.

~ Metro, 20/5/2011 ~

~ Metro, 20/5/2011 ~

Want wat kunnen die eraan doen? Eens in de vier jaar mogen ze stemmen op vooral ex-bureaucraten en beroepspolitici, die in feite een soort openbare ambtenaren zijn. Het inkrimpen van de overheid is ronduit blasfemie voor zulke types en het primaire resultaat van hun handelen sinds in ieder geval WOII is de relatieve uitdijing van de staat – wat betreft aantallen ambtenaren, wetten en budgetten – ten opzichte van samenleving en economie. De enige naoorlogse oppositieleider die deze wildgroei wilde aanpakken werd in 2002 te Hilversum vermoord, na een campagne die hem demoniseerde op een wijze waarnaast haast Der Ewige Jude verbleekt.

Na de moord op Pim Fortuyn bleef alles bij het oude, behalve dan dat de bureaucratie zich aanpaste aan de nieuwe mentaliteit des volks. De gemiddelde Nederlander – niet alleen aanhangers van Fortuyn – bleek immers ‘klaar‘ met de salonsocialistische dictatuur en onder leiding van Theo van Gogh en GeenStijl kreeg (wat in Nederland doorgaat voor) links er her en der flink van langs.

sticker pq wc-papier Amsterdam

Ondanks dat de dogma’s begin deze eeuw dus uitgewerkt waren, veranderde het beleid in de praktijk nauwelijks. In afwezigheid van liberale tegenkrachten kon de bureaucratie zijn ellendige gang gaan en bleef de staat kerntaken verwaarlozen. Aan de lopende band ontsnappen er daarom nog steeds tbs’ers en zware criminelen, zonder dat men ze opspoort, of keren ze simpelweg niet terug van verlof. Binnen de linksige zienswijze zijn misdadigers toch een soort slachtoffers, dus hoeft het allemaal niet zo streng. Regelmatig bloeien zelfs relaties op tussen ‘behandelaars’ en de criminelen die ze proberen te doorgronden en re-integreren.

In tegenstelling tot ondernemers hebben ambtenaren geen enkel belang bij transparantie, waardoor je als burger slechts een zeer beperkt beeld van dergelijke excessen krijgt. In plaats van de ‘opengebroken vrucht’ stuit je bij de overheid al snel op een muur persvoorlichters – tien maal zoveel als dat er journalisten in Nederland* zijn – die de belangenverstrengeling en incompetentie van de bureaucratie afschermt van ‘het publiek’. Berichten over ambtelijke wanpraktijken bereiken ons dus zelden via officiële kanalen zoals ministeriële rapporten. De voormalig (semi)ambtenaren in het parlement of ‘volksvertegenwoordiging’ zijn bovendien goeddeels onwillig en onmachtig om de bureaucratie het vuur aan de schenen te leggen** waardoor het ‘algemeen belang’ – dat de staat zogenaamd symboliseert en behartigt – wegkwijnt. Zolang het electoraat geen inzicht in de ambtelijke chaos heeft zal het bij de verkiezingen ook geen rare sprongen maken.

~ Metro, 29/3/2005 ~

Dankzij internet is echter niet alleen de toegankelijkheid tot nieuws enorm gegroeid, ook worden via ‘links’ in websites bepaalde historische en systematische patronen zichtbaarder voor geïnteresseerde leken. Reden te meer dus voor de ambtenarij – en voor de meeste politici – om zaken die tot maatschappelijke ophef kunnen leiden ‘onder de pet’ te houden. Daarom bereikt ‘echte informatie’ het publiek meestal alleen via klokkenluiders of buitenstaanders.

Zo beweert advocaat Menno Buntsma over zijn 24jarige cliënt – de roofovervaller die onlangs in Breda door een agent werd neergeschoten – dat hij nog bijna twee jaar moest brommen. De man was veroordeeld tot een gevangenisstraf voor een gewapende overval eind 2010 op een drogist in Dongen.

Dat betekent niet alleen dat iemand herhaaldelijk Nederlandse detentie-regels straffeloos aan zijn laars kan lappen na het plegen van een ernstig delict, maar ook dat gevaarlijke criminelen een jaar na hun veroordeling al weer op onbegeleid verlof mogen. Zo’n weekend vormt bovendien een uitgelezen kans tot het plegen van allerlei misdrijven, want wie zal een gevangene verdenken? Aangezien de koppeling tussen de bestanden onderling zeer gebrekkig is weet de politie waarschijnlijk niet eens dat zo iemand gezocht wordt (wat natuurlijk ook niet echt zo is, dus).

~ Parool, 1/8/2008 ~

Voordat hij werd ingerekend ramde de 24-jarige voortvluchtige met zijn auto een huis en gelukkig raakte niemand daarbij gewond. Voor hetzelfde geld had de man tijdens zijn vlucht eerst 1 of 2 agenten geschept en zich vervolgens met 100 km p/u in een op de stoep passerende kleuterklas geboord. Zelfs in zo’n situatie acht ik het echter volstrekt onmogelijk dat er ook maar een ambtenaar ontslagen wordt in “ons” land. Vanaf 1813 hebben Nederlanders leren leven met de dictatuur en nog steeds voelen ze zich gedwongen te accepteren dat de aller-incompetentsten zorg dragen voor essentiële dienstverlenende sferen zoals veiligheid en orde. De afgelopen 200 jaar bepaalde grofweg dezelfde kliek wie wat waarover te zeggen had binnen de staat en in twee eeuwen tijd kan de mest in de pleepot flink aankoeken. Zolang wij geen hogedrukspuit durven hanteren en in plaats daarvan de ambtenarrij blijven toestaan onze vitale belangen te verkwanselen, lopen roofovervallers vrij rond en zitten wildplassers en waxinelicht-gooiers achter tralies. Nog immer torent de staat boven de samenleving uit. Zoals het stadhuis van Terneuzen dat met zijn asbest-muren de omwonenden op hun eigen kosten langzaam vergiftigt, en nu laat ik een Godwin nog achterwege.

door D. Fenestratie

* de voorlichters werken niet alleen bij de overheid
** iets dat mijns inziens soms ook letterlijk mag geschieden

Gerelateerd:

Multiculturalisten stiekem trots op wangedrag

No-Gooi area Naffersum

Zaak Badr Hari keerpunt Nederlandse rechtsorde

Belasting is diefstal: de Libertarische Partij

(L)overheid: de staat als pooier

Waarom ik voor de wietpas ben

Artikel 0 Grondwet

Democratuur en de 99%

Een zachte onttrekking

Openbaar ministerie minacht burger


Tags:        |      |      |      |      |      |      |      |      |   

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>