Poliziek

Poliziek

Ben je scholier, bezorgen politici je een dip of vind je politiek zelfs ronduit ‘sick’? Dan is Poliziek misschien interessant voor jou! Deze website bespreekt verontrustende aspecten van overheden en politiek zoals onvrijheid, geldverspilling, polarisering, oorlog, doofpotten, onverdraagzaamheid, complotten, oplichterij, nepotisme, genocide, taalvervuiling, slavernij, maatschappelijke ontwrichting, corruptie, ongelijkheid, censuur, demagogie, incompetentie, onrecht, zelfverrijking, indoctrinatie, parasitisme, stagnatie, propaganda, sociale desintegratie en onbetrouwbaarheid. Zijn dit onwenselijke randverschijnselen van het ‘politieke bedrijf’ of vormen zij daarvan juist de kern?

Enkele citaatjes III

sticker 1984 'V' Amsterdam ndsm 2014 May Orwell

“Turkse Koerden en linkse groepen die naar het Europese mensenrechtenhof in Straatsburg gaan, krijgen altijd gelijk van het hof. Maar rechtse moslims worden altijd afgepoeierd. Dat bewijst dat het hof geen juridisch orgaan is, maar een door en door politiek karakter heeft. Daarom heeft uiteindelijk het hof zélf met deze uitspraak verloren, niet wij.”
- Mevrouw Elif Koşaroglu van de religieuze mensenrechtenvereniging Mazlumder, over de instemming van het hof in Straatsburg met het Turkse hoofddoekverbod in overheidsgebouwen waaronder scholen en universiteiten, Bernard Bouwman, NRC/Handelsblad, 11 november 2005.

“Men wil ons hier weg hebben. Maar wij zwarten zijn als kakkerlakken: we komen altijd terug.”
- Politica Charmaine Marchand uit New Orleans, ‘Zwarte armen mogen niet terug naar New Orleans’, NRC/handelsblad, 5 november 2005, Gert van Langendonck.

“In een aantal staatsrechtelijke beschouwingen wordt het staatsrecht tevens een legitimerende functie toegedacht. Men kan zich echter afvragen of het hier een juridische, een positiefrechtelijke idee betreft. Legitimatie van de overheid, of van bepaalde besluiten of handelingen van die overheid, lijkt veeleer te wijzen op de facto aanvaarden van het overheidsgezag en het door de overheid gestelde recht door de onderdanen. De vraag van de legitimatie betreft de bereidheid van de onderdaan tot aanvaarding van machtsuitoefening en rechtsschepping door de overheid. Overheid en recht ‘gelden’ slechts, indien en voor zover men erin gelooft, zo zou men kunnen zeggen.”
- Prof. Mr. C.A.J.M. Kortmann, boek: Constitutioneel recht, derde druk, Kluwer, 1997, Deventer, pag. 23.

“Geld is vertrouwen. Ik handel in vertrouwen.”
- ‘Kabinet krijgt raad uit onverwachte hoek’, president van De Nederlandsche Bank Nout Wellink, die zijn voorganger Wim Duisenberg citeert, de Volkskrant, 24 november 2005.

“Als de overheid het vertrouwen van de burgers niet herwint, bestaat het gevaar dat mensen het heft in eigen handen nemen.”
- ‘Politiek laks met herstel vertrouwen’, Nout Wellink, de Volkskrant, 23 november 2005.

“Twee jaar geleden heb ik in een interview in Het Parool voorspeld dat een referendum over de EU-grondwet een pandemonium zou worden met een ‘nee’ als gevolg. Als we aan ons huidig (politiek,df) systeem alleen maar het referendum toevoegen dan voorspel ik nu al dat de eerste vier nationale referenda (maakt niet uit over welk onderwerp) in ‘tegen’ eindigen en de kloof en de crisis alleen maar verder verdiepen.

Het zou mij niet verbazen als dit de laatste kans is voor de politiek het voortouw te nemen in het vernieuwingsproces. Als dat nu weer niet gebeurt, zouden de burgers op de een of andere wijze het initiatief wel eens volledig naar zich toe kunnen trekken. En dat zou wel eens op een veel hardere manier kunnen gebeuren dan velen in Den Haag en omgeving lief is.”
- Referendum alleen overbrugt de kloof niet’, Maurice de Hond, de Volkskrant, 6 juni 2005.

“Opleidingen voor onderwijzers en leraren aan de laagste klassen van havo en vwo besteden nog maar half zoveel tijd aan vakkennis als twintig jaar geleden. (…) Nu wordt nog maar 40 procent van de tijd besteed aan vakkennis. De meeste aandacht gaat uit naar pedagogische en didactische vaardigheden en zelfreflectie. (…) Minister Van der Hoeven van onderwijs probeerde aan de scherpe kritiek op de pabo’s tegemoet te komen door de eis te stellen dat pabostudenten aan het einde van hun eerste jaar fatsoenlijk moeten kunnen rekenen en spellen.”
- ‘Raad bezorgd om vakkennis leraar’, Gerard Reijn, de Volkskrant, 25 november 2005.

“De 26 jarige Albanees Hasan A., hoofdverdachte van de moord in 2004 op de Leeuwarder Manuel Fetter, is al 444 keer met justitie in aanraking geweest.”
- ‘Hof handhaaft straf doodsteken Fetter’, de Volkskrant, 31 december 2005.

“Landen als de Verenigde Staten gebruiken voedselhulp om landbouwoverschotten te dumpen. (…) Ondanks jarenlange voedselhulp is de voedselsituatie in Malawi verslechterd. (…) De regering is meer verantwoording schuldig aan donorlanden dan aan het eigen volk. (…) Regeringen hebben vaak financieel en politiek belang bij het instandhouden van honger. Voedselhulp heeft de neiging om een regering te helpen, in plaats van de armen. Voedselhulp maakt de machtigen machtiger, is een voedingsbodem voor corruptie en draagt vaak bij tot een onjuiste economische politiek. (…) Een kleine groep mensen wurgt Malawi en melkt het systeem uit.”
- ‘Zes klassieke misvattingen over hongersnood’, NRC/Handelsblad, 26 november 2005.

“Het is volgens de Stichting Alcoholpreventie (STAP) soms moeilijk of zelfs onverstandig om sommige kinderen vanaf een jaar of 14 te verbieden alcohol te drinken. Een verbod kan soms juist prikkelend werken.”
- ‘Jeugd drinkt steeds vroeger’, Angela Severs, Metro, 13 december 2005.

“Regelzucht vloeit altijd voort uit onverdraagzaamheid.”
- ‘Appelsboom’, Hans Boland, ingezonden brief in de Volkskrant, 7 januari 2006.

“De koopkracht van jongeren is de afgelopen vijf jaar met 15 procent gedaald.”
- ‘Jeugd heeft veel minder te besteden’, de Volkskrant, Elsbeth Stoker, 10 januari 2006.

“Brand in de hel, Zarqawi!”
- ‘Jordaniërs betogen tegen terreur’, AP/Reuters, 11 november 2005, NRC/Handelsblad.

“Een pensioen van 60 euro per maand – daarvoor heb ik twintig jaar de perrons en stations van de metro schoongemaakt. In de strenge winter van 1978-1979 werkten we dag en nacht om de boel sneeuwvrij te houden. Twintig jaar 100 uur per week gewerkt. Als dat niet mocht van de wet, is ons dat nooit verteld. Hoe de loonstrook werkte, is ons nooit uitgelegd. (…)

De vakbonden waren voor ons niet te vinden. Wij kwamen vanaf het Marokkaanse platteland in Nederland terecht. We wilden alleen maar werken, om zoveel mogelijk geld naar huis te sturen, zodat onze kinderen naar school konden. Nadat het schoonmaakbedrijf waar ik werkte begin jaren tachtig failliet ging, kwam ik niet meer aan de slag; ik was te oud.”
-Marokkaans gastarbeider Ben Saïd (76), sinds 1966 in Nederland, ‘Veel gastarbeiders zijn hun pensioen misgelopen’, Gijs Herderschee, de Volkskrant, 14 december 2005.

“Door het beleid van de overheid staan veel immigranten buitenspel. Hun kinderen willen wel werken, maar hebben moeite een stage te krijgen, laat staan een baan. Met een uitkering in de hand kijken ze vanaf de zijlijn toe hoe anderen wel succesvol zijn. Dat leidt tot rancune. Zo is de Europese welvaartsstaat de graanschuur voor het moderne moslimterrorisme. (…)

Je ziet vooral bij linkse partijen veel intellectuelen. Wat mij aan hen opvalt is dat ze vaak de neiging hebben om voor de “domme massa” te beslissen. Die vreselijke en niet ongevaarlijke arrogantie wordt gemaskeerd met een begrip als “solidariteit”. Het denken vanuit de overheid is de norm. De mensen zitten als het ware in de film ‘the matrix’. Ze beseffen niet dat het ook zonder de overheid kan. Dat het dan zelfs beter gaat.”
- Sander Boon, www.bastiatstichting.nl, ‘Ik zal handhaven’, Quote, november 2005,.

“Italië is een grote etalage, maar als je achter de vitrine kijkt, blijkt er geen winkel meer te zijn. Er is iets vreemds aan de hand. (…) De gehele Italiaanse politiek, het management en een groot deel van de pers lijden aan een black out en men wil maar niet zien dat het einde van Italië nabij is. (…) 91 banken zijn eigenaar van de Italiaanse centrale bank. Dus de controleur van de financiële markt, de centrale bank, wordt betaald door degenen die zij moet controleren. Zelfs de Libische dictator Gaddafi bezit een deel van de Italiaanse centrale bank. (…)

Hoe kunnen we nog vertrouwen hebben? We zijn volkomen gedesinformeerd. We horen niet wat we willen en moeten weten, maar we krijgen wel alles te horen over sars, gekke koeien en al-Qaida en hun gevaarlijke kamikazes. Het gevaar om onder een auto te komen in het voetgangersgebied van Rome is vele malen groter. (…)

Waarom de mensen niet meer naar journalisten toestappen? Ze vertrouwen de journalisten niet. Bedrijven betalen ook miljarden aan reclamegelden aan kranten. In Italië dient de reclame niet om producten te verkopen, maar om te kopen: invloed te kopen, televisie te kopen, kranten te kopen. De helft van het salaris van een journalist wordt betaald door adverteerders en niet door de lezer of de kijker. Als we niet oppassen vinden we het echte nieuws alleen nog op de zesde pagina of achterin verstopt. In Italië wordt informatie afgedekt. De waarheid wordt bedekt met een overvloed aan desinformatie.”
- Italiaans komiek Beppe Grillo, die de Parmalat-affaire voorspelde, ‘Forza Melk’, Bas Mesters, NRC/Handelsblad, 20 februari 2004.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>