Poliziek

Poliziek

Ben je scholier, bezorgen politici je een dip of vind je politiek zelfs ronduit ‘sick’? Dan is Poliziek misschien interessant voor jou! Deze website bespreekt verontrustende aspecten van overheden en politiek zoals onvrijheid, geldverspilling, polarisering, oorlog, doofpotten, onverdraagzaamheid, complotten, oplichterij, nepotisme, genocide, taalvervuiling, slavernij, maatschappelijke ontwrichting, corruptie, ongelijkheid, censuur, demagogie, incompetentie, onrecht, zelfverrijking, indoctrinatie, parasitisme, stagnatie, propaganda, sociale desintegratie en onbetrouwbaarheid. Zijn dit onwenselijke randverschijnselen van het ‘politieke bedrijf’ of vormen zij daarvan juist de kern?

Enkele citaatjes II

PvdA sticker vastgoed maffia Amsterdam NDSM 2014 March anti-politics

“Hedde gij niks beters te doen?”

Frits Philips tegen premier Jan Peter Balkenende, die hem bezocht op zijn 100e verjaardag. (“‘Meneer Frits’ is eigenlijk nooit met pensioen gegaan”, Peter de Graaf, de Volkskrant, 7 december 2005)

“Het was duidelijk dat de regering Bush oorlog wilde. We begonnen een oorlog tegen Irak op valse gronden. Onze geloofwaardigheid is sterk verminderd. Ons aanzien in de wereld is nooit lager geweest. We hebben een diepe haat gekweekt in de moslimwereld tegen Amerika. En die haat zal groeien. Bij gevolg is ons land nu kwetsbaarder dan ooit.”

Amerikaans senator Jay Rockefeller noemt het rapport van de senaatscommissie voor veiligheidszaken over de oorlog in Irak ‘vernietigend’ voor de CIA (‘VS vielen Irak aan op valse gronden’, de Volkskrant, 10 juli 2004).

“De onmacht van de Islamitische wereld en het onvermogen oplossingen te vinden voor onze rechtvaardige zaken – zoals de Palestijnse kwestie – zijn redenen achter de groei van het extremisme. Fanatici zien hierin een gelegenheid om afschuwelijke en laakbare daden te begaan om de aandacht van de wereld te trekken. Als resultaat daarvan is de wereld de islamitische gemeenschap gaan zien door de lens van die extremisten die onze waarden en onze beschaving te schande hebben gemaakt.”

Uitspraken door de Marokkaan Abdelwahed Belkeziz, aftredend secretaris-generaal van de internationale Islamitische Conferentie Organisatie (ICO) (NRC/Handelsblad, 15 juni 2004).

“Pas veel later besefte ik dat de man van het ministerie van Sociale Zaken een cultuur representeert, een manier van denken. Die cultuur wordt verzorgingsstaat genoemd, maar het is collectieve bedelarij: niet zorgen voor mensen die korte tijd hulp nodig hebben, geen hoop bieden, niet hun kracht aanspreken. Nee, vooral laten zien dat ze ziek zijn. Patiënten, ellendelingen die niks kunnen en niks weten. Van de hulpverleners die onmiddellijk om je heen zwermen als je dit land binnenkomt, moet je je ter plekke ontdoen, anders bereik je niks in dit leven. Ik kreeg met bijna iedereen ruzie, dat was mijn geluk.”

“De hulpverleners hadden heel andere ideeën. We willen jou helpen, zeiden ze. Je bent op ons aangewezen. Uren praten. In mijn naïviteit dacht ik dat ze naar me wilden luisteren. Maar ze wilden me gek maken, ziek verklaren. Ze handelden uit medelijden, niet uit interesse. Ze konden geen enkele eerbied opbrengen. Ze zeiden: waarom studeer je zo hard? Ga eens met een psychiater praten.”

“De verzorgingsstaat is een ziektestaat, en die is het gevolg van de overheersende sociaal-democratische cultuur. Dat is niet verbazingwekkend, want links kan niet bestaan zonder zielige mensen. De socialistische ideologie, waarvan de sociaal-democratie de milde, West-Europese variant is, bestaat bij de gratie van de verworpenen der aarde. Als ze op zijn, moet je nieuwe creëren. De arbeiders zijn vervangen door de zieken en de werklozen. Ze vormen de kern van het electoraat van de PvdA. Nederland is één groot ziekenhuis geworden vol deerniswekkende patiënten. En de migrant die allochtoon wordt genoemd, is de ziekste patiënt.”

“Ze hebben zieligerds nodig om zichzelf als Moeder Teresa te kunnen presenteren. Moeder Teresa deed het nog op kracht van God, in wie ze geloofde. Mensen als D’Ancona doen het van andermans geld, ten koste van andermans gastvrijheid. Zij vragen gastvrijheid van de mensen die het minste hebben in dit land. Ik bedoel, zij zullen geen twee vluchtelingen toelaten in hun huis, niet eens in hun achtertuin. Nee, andere mensen moeten het doen. In plaats van dat Hedy D’Ancona zegt dat ik een goed voorbeeld ben, klaagt ze me bijna aan. Niet te geloven, toch?”

Dichter, denker en docent Afshin Ellian, ‘Nederland is net een Arabisch land, achterlijke en paternalistisch’, HP/De Tijd, 3 oktober 2003.

“Het probleem met politicologen is dat hun referentiekader niet primair bestaat uit eigen observatie, maar uit andere referentiekaders. (…) Als ik politicologen hoor over democratisering in het Midden-Oosten, denk ik altijd: moet jij niet eens een maandje mét die mensen gaan praten, in plaats van over ze? En dan niet het gesubsidieerde kliekje daar afgrazen, maar in een sloppenwijk gaan zitten.”

“Verder proefde ik bij de studie politicologie vaak ideologische vooringenomenheid. Ik had het gevoel dat ik niet zozeer werd ingewijd in een vakgebied, als wel dat veel docenten het als hun taak zagen om mij argumenten te leveren waarmee ik rechtse mensen om de oren kon slaan. Scepsis en nieuwsgierigheid waren soms bijna even zeldzaam als een docent die CDA stemde of VVD. Je had uitzonderingen natuurlijk, en ik begrijp dat inmiddels een paar van de meest werkschuwe docenten politicologie eruit zijn geschopt.”

“Ik wil in mijn boek een wereld ontsluiten die nu gesloten blijft voor veel krantenlezers, omdat wetenschappers zich verbergen achter hun jargon. Zij schrijven liever een onbegrijpelijk stuk waarop ze niet kunnen worden gepakt door hun collega’s, dan een begrijpelijk stuk waar de gemiddelde geïnteresseerde lezer iets van opsteekt.”

Journalist en Midden-Oosten deskundige Joris Luyendijk, in ‘Synthese’ (blad van UvA), ‘Geen sloffende aio’, interview door Arjan Veersma, mei 2004.

‘Miljoenen besteed voor vier banen’
“In Oost-Groningen zijn in een jaar tijd door zeven integratiebedrijven slechts vier reguliere banen gevonden voor werklozen. Een project dat 1.800 mensen aan de slag moet helpen kostte in die tijd 3 miljoen euro.”

(ANP, Volkskrant, 14 mei 2004)

‘Onderwijsgeld gaat op aan bureaucratie’
“Het extra geld dat de rijksoverheid de afgelopen twintig jaar in het onderwijs heeft gestoken, gaat vrijwel volledig op aan de toenemende bureaucratisering van scholen. Het bedrag dat naar onderwijs aan leerlingen of studenten gaat, is nauwelijks veranderd. (…) Het bedrag dat de overheid per leerling of student besteedde, nam tussen 1980 en 2000 toe van gemiddeld 3.800 euro naar 4.000 euro, een stijging van vijf procent. In diezelfde periode nam het budget dat scholen, universiteiten en hogescholen aan overhead besteden met 82 procent toe.”

Guus Valk, NRC/Handelsblad, 26 april 2004.

“Zeggen wat je denkt, polariseren, afzweren van nuances en op de man spelen – Thom de Graaf moet er niets van hebben. ‘De toon van het debat in Nederland is schril geworden. Mensen reageren a prima vista, zonder eerst na te denken, het liefst in zo zwaar mogelijke bewoordingen. Ik voel me daar niet bij thuis. De beschaving gaat er een beetje aan kapot. (…) Verkettering heeft de plaats ingenomen van het luisteren naar elkaars argumenten. Zeggen wat je denkt is ontaard in zeggen waar je niets van weet. Het gaat van hard tot erger. Fijnzinnigheid is ver te zoeken. Ik zie het overal. Laatst las ik een column van Ayaan Hirsi Ali waarin ze schrijft dat Paul Rosenmöller zich als voorzitter van de commissie Participatie van vrouwen uit etnische minderheidsgroepen probeert ‘terug te wurmen’ in het politieke debat. Dat is grof. Zulke persoonlijke aanvallen vind ik een aantasting van de normale beschaving. Ik doe er niet aan mee.’

“(interviewer: ‘U zegt dat nu wel maar u haalde Anne Frank aan om een uitspraak van Pim Fortuyn te attaqueren.) ‘Direct na de moord dacht ik: ik had dat citaat nooit mogen gebruiken. Ik heb dat toen ook gezegd. Het was weliswaar toepasselijk, maar ik had er beter aan gedaan om Vaclav Havel of Nelson Mandela aan te halen. Dan was er niets aan de hand geweest. Ik heb onvoldoende beseft hoe gevoelig Anne Frank ligt. Maar ík heb Fortuyn niet vergeleken met Haider of Mussolini.’” (nee, inderdaad, niet met Haider of Mussolini, df)

‘Fijnzinnigheid is ver te zoeken’, Vrij Nederland, interview met ex-minister Thom de Graaf (D’666), door M. Hulshof en T. Wallaart, 24 april 2004.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>