Poliziek

Poliziek

Ben je scholier, bezorgen politici je een dip of vind je politiek zelfs ronduit ‘sick’? Dan is Poliziek misschien interessant voor jou! Deze website bespreekt verontrustende aspecten van overheden en politiek zoals onvrijheid, geldverspilling, polarisering, oorlog, doofpotten, onverdraagzaamheid, complotten, oplichterij, nepotisme, genocide, taalvervuiling, slavernij, maatschappelijke ontwrichting, corruptie, ongelijkheid, censuur, demagogie, incompetentie, onrecht, zelfverrijking, indoctrinatie, parasitisme, stagnatie, propaganda, sociale desintegratie en onbetrouwbaarheid. Zijn dit onwenselijke randverschijnselen van het ‘politieke bedrijf’ of vormen zij daarvan juist de kern?

Citaten uit kranten 2006

sticker Noke Amsterdam North 2013 September collab war weapons soldiers guns

De verzetstrijder Walraven van Hall werd op 12 februari 1945 doodgeschoten door de Duitsers. Zijn broer Gijs maakte als burgemeester van Amsterdam mee dat de generatie van de jaren 60 zich de erenaam ‘verzet’ toeëigende, zonder enig besef van wie dat echte verzet hadden gepleegd.

‘De bankier van het verzet’, Jolande Withuis, NRC/Handelsblad, Boeken, 5 mei 2006

Over de naoorlogse omgang met verzetsstrijders zei oud-verzetsman Bill Minco in 1995: “We laten ons niet wegdrukken, wegpraten of wegcijferen, ook al denk je soms dat de politiek nauwelijks de tijd kan afwachten dat onze generatie die gevochten heeft voor de vrijheid er echt niet meer zal zijn.”

‘Eén van de achttien’, B. Funnekotter, NRC/Handelsblad, 13 mei 2006

Dat het vragen om aandacht voor het leed dat het communisme Oost-Europa heeft aangedaan een hachelijke onderneming is, merkte de Letse presidentskandidate Sandra Kalniete toen ze in 2004 tijdens de Buchmesse in Leipig een vergelijking trok tussen het nazisme en het communisme. Ze kreeg een stortvloed van kritiek over zich heen. Kalniete werd in de Duitse media uitgemaakt voor een Letse nationalist, die de Holocaust op één lijn durfde te zetten met Stalins massadeportaties en daarmee de massamoord op de Joden en de Letse rol daarin relativeerde. (…) Ik heb (…) daar gezegd dat zowel het nazisme als het communisme crimineel van karakter waren (…). De reactie op mijn rede was volstrekt overtrokken. Er werd niet geluisterd naar wat ik echt zei. Men hoorde wat men wilde horen.

In Europa heeft sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog altijd maar één kwaad bestaan: het nazisme. Dat heeft zich vastgezet in het publieke bewustzijn. En het is nu heel moeilijk om uit te leggen dat er nog een ander kwaad was: het communisme. (…) (Het meest verbaasde ik me toen ik in mijn familiegeschiedenis dook) over de grote ijver waarmee de sovjets, anders dan de nazi’s, al hun daden en beslissingen voortdurend wilden rechtvaardigen, desnoods met volstrekt verzonnen feiten. Dat was een ontdekking. Mogelijk is dat de logica van het bedrog en is het de enige manier om deel uit te maken van een systeem waarin alles nep is.

‘Voor ons eindigde de oorlog in de jaren negentig’, Letse presidentskandidate Sandra Kalniete (geboren in een Siberisch verbanningsoord), interview door S. Alonso, NRC/Handelsblad, 29 april 2006

Sommige (Arabische) chauffeurs (…) vertelden dat de politieagenten die wij overal langs de weg zagen staan, geld konden bieden op bepaalde drukke kruispunten, om daar vervolgens voor eigen gewin bonnen uit te gaan schrijven. Een fors deel van de opbrengst ging naar hun superieur die ook weer afdroeg, en zo ontstond een piramide van parasieten. Ik sprak chauffeurs die werkten bij de douane, de belastingen, in het onderwijs of de gevangenissen, en overal bleken vergelijkbare piramiden te bestaan. “Ik kan het niet helpen”, zei zo’n man. “Mijn salaris is te laag om van te leven” (…) ‘Hamiha haramiha’, wie jou beschermt, die jou besteelt.

‘Het zijn net mensen’, Joris Luyendijk, uitgeverij Podium, 2006, bladzijde 68, 76

Vrede voor Israël is slechts te bereiken via de vrijheid van Libanon. En wie deze visie idealistisch moge voorkomen, herinner ik aan de een van de stelregels van mijn dierbare rabbi Nachman van Braslaw: “Als de vrede vlucht, moet je er snel achteraan.”

‘Israël heeft geen andere vijand dan zichzelf’, Mohamed Kacimi, NRC/Handelsblad, 5 augustus 2006

De openbaarheid wordt gestuurd, gefilterd, strategisch ingezet. De Wet op de Openbaarheid van Bestuur (WOB) is uitgehold, daar is niks meer van over. Als wij de declaratiestaten van minister Veerman in willen zien, krijgen we A’4tjes die van A tot Z met typex onleesbaar zijn gemaakt. Toen we zochten naar de redenen voor het kabinet om aan de oorlog in Irak politieke steun te verlenen, waren sommige velletjes die we kregen op één regel na zwartgelakt.

‘In het huis van mijn krant wonen vrijheidsdenkers’, interview met scheidend hoofdredacteur Folkert Jensma door G. van Westerloo, NRC/Handelsblad, 9 september 2006

Nederlanders zijn niet allemaal hebberig, geborneerd en xenofoob geworden. Zij hebben genoeg van de verbale luchtvervuiling die van de (semi-)ambtenarij één grote werkgroep horizonverkenning heeft gemaakt (…). Prachtig dat vergelijkende rapporten zeggen dat we het zo gek niet doen. Dat gold ook voor de eerste vier zeedagen van de Titanic.

Veel van het onbehagen van de Nederlandse burger komt voort uit de algemene verwarring over wat de overheid is en doet, en wat je zelf moet regelen. Het te pas en te onpas gebruikte toverwoord ‘markt’ heeft in dit goedgelovige land een waslijst aan halfuitgedachte constructies gebaard, waar niemand voor aansprakelijk is, en die in veel gevallen geen betere dienstverlening hebben opgeleverd. De overheid, toch al geen ijzersterk merk, is er in sommige gevallen door verworden tot de oorzaak, niet de oplossing van het probleem.

‘Eerst aanpakken dan pakjesavond. Taxi!’, Marc Chavannes, NRC/Handelsblad, 8 juli 2006

Eind 2005 vertrok de bestuurder (van zorgorganisatie Icare/Evean) Bart Visser met een gouden handdruk van 900.000,- euro. Icare verloor 4 miljoen euro, 150 mensen moesten weg.

‘Koekhappen in thuiszorg’, Jet Bruinsma, De Volkskrant, 7 oktober 2006

Het korte gesprek met de Haagse burgemeester Wim Deetman verliep zoals ontmoetingen met politici altijd verlopen. Deetman zei dat hij het erg interessant vond en ik heb er daarna nooit meer iets over gehoord.

‘Geef probleemjongeren een nieuwe moraliteit’, voormalig bendelid en inmiddels succesvol en internationaal opererend bemiddelaar bij bende-oorlogen uit Los Angeles Aqeela Sherrills, over zijn ontmoeting met de CDA-politicus, interview door S. van Stapele, NRC/Handelsblad, 22 april 2006

Als de politie weet waar ik ben, dan weet mijn tegenstander ook waar ik ben. Want de liquidaties die er gepleegd zijn, zijn zo gepleegd dat ze van binnen uit geweten hebben waar hun tegenstander was. Ze waren uitzonderlijk goed geïnformeerd. Te goed, te goed. Snap je? Ik weet dat zij mijn oude contacten gebruiken.

‘Jacht op lek bij de politie is nog niet voorbij’, crimineel Mink K., door T. Kreling en J. Meeus, NRC/Handelsblad, 13 oktober 2006

In het openbaar dweept de Amerikaanse president George Bush met de conservatieve evangelische Christenen om stemmen te trekken. Maar achter hun rug worden zij door medewerkers van het Witte Huis regelmatig in de maling genomen en betiteld als ‘gek’ of ‘belachelijk’.

‘Bush neemt Christenen in de maling’, David Kuo (in zijn boek ‘Tempting faith’), Thomas Verfuss, Metro/ANP, 16 oktober 2006

Die hele wereld van migratieonderzoekers zat erg dicht tegen de doelstellingen van de overheid aan, was ook volledig afhankelijk van subsidies. (…) De Nederlandse obsessie met iemands culturele achtergrond heeft volgens mij vooral te maken met de traditionele verzuiling. Men ziet de samenleving verdeeld in blokken die een zekere mate van interne soevereiniteit hebben. Mensen die anders zijn dan wij moet je als zodanig accepteren, maar je gaat je ook niet teveel in elkaar verdiepen. Dat brengt het gevaar van stereotypen met zich mee. En dat gevaar is nu groter dan ooit.

‘We zijn te bang voor agressief gedrag’, criminoloog Frank Bovenkerk, interview door B. Heijne, NRC/Handelsblad (M), april 2006

Je zou verwachten dat politici een persoon die maatschappelijke misstanden aan de kaak stelt, ondersteunen en met sympathie tegemoet treden. Het tegendeel is waar, getuige de wijze waarop met echte klokkenluiders wordt omgegaan. (…) In ons land is sprake van vriendjespolitiek, partijpolitieke benoemingen van gezagsdragers en de illusie van democratie. Nederland wordt feitelijk bestuurd door een regentenklasse.

‘Op weg naar 22 november’, Gerrit de Wit, lijsttrekker van Nederland Transparant en recherchekundig fraudespecialist bij het OM, interview door E. Jonk, Metro, 10 november 2006

De gemeente Amsterdam heeft kunsthistoricus Vincent van Rossum, ambtenaar bij Bureau Monumenten en Archeologie, geschorst nadat hij in een interview met Het Parool kritiek had geuit op woningcorporaties. Van Rossum stelde (…) dat corporaties te veel macht hebben en bijvoorbeeld monumenten slopen. Het interview werd matig gewaardeerd bij de corporaties in Amsterdam en bij de gemeente, kreeg de ambtenaar te horen.

‘Kritische ambtenaar geschorst’, T. Kreling, NRC/Handelsblad, 12 december 2006

Het overheidsapparaat is onbetrouwbaar. We leven in een bananenrepubliek. Nederland wordt geregeerd door een paar grote partijen en die verdelen 99,9 procent van de functies in de top. Ze zijn bezig met een graaicultuur voor zichzelf en niet voor de burger.

‘We leven gewoon in een bananenrepubliek’, interview met klokkenluider Ad Bos door E. Jonk, Metro, 17 november 2006

De problemen bij de belastingdienst spelen al een paar jaar. Vorig jaar april bleek slechts 12 procent van de medewerkers achter de nieuwe organisatiestructuur te staan. (…) Binnen de dienst heerst grote onvrede over een moeizame reorganisatie en falende automatisering. Door de cultuur binnen de dienst komen de problemen nauwelijks naar buiten. Er heerst een sfeer van angst waardoor medewerkers die deze problemen signaleren er alleen anoniem over willen praten. Bovendien mogen belastingambtenaren formeel niet met de pers spreken. (…) Controleambtenaren kunnen het vereiste aantal controles alleen benaderen door zich op kleine zaken te concentreren. Grotere en lastige controles kosten veel tijd en worden daarom overgeslagen. “Zoals we wel eens zeggen: de simpele man pakken we, maar de gehaaide, doorgewinterde laten we lopen.”

‘Ambtenaren: fiscus heeft grote problemen’, H. Modderkolk en A. Grotenhuis, NRC/Handelsblad, 1 april 2006

Om het vandalisme tegen te gaan, breidt het Amsterdamse GVB het aantal camera’s op de stations uit van 250 naar 700.

‘Vandalen teisteren chippaaltjes GVB’, J. van Schagen, Metro, 13 november 2006

(…) de Manifesto Club stelt zich te weer tegen twee trends die zich overal in het Westen voordoen: de neiging van politici en bestuurders om steeds meer te verbieden of te reguleren en de neiging van de samenleving om toe te geven aan irrationele angsten. (…) Al Qaida hoeft niet eens meer angst te zaaien, politici doen dat werk voor ze. (…) We moeten de vrijheidszin juist bevorderen, dan komen mensen het best tot hun recht. (…) Met een wet zeg je: wij weten precies wat goed en fout gedrag is. Maar volgens mij moet je daar juist met elkaar over in gesprek blijven. (…) Toen ik de Club oprichtte, wilde ik een positieve boodschap, maar zonder slogans of blauwdrukken. De oude taal van de politiek is uitgewerkt. (…) Van de politieke partijen verwacht ik de komende tien jaar niet veel. Het zijn lege hulzen geworden, pr-machines.

(De termen) links en rechts zijn leeg geworden. Ze hebben eerder betrekking op verschillen in identiteit, dan op verschillen van inzicht. (…) Revolutionaire bewegingen hebben altijd bij uitstek vertrouwd op de kracht van het volk. Daarom is het zo ironisch dat juist linkse mensen nu vaak zo regressief, zo paternalistisch zijn. Ze willen meer bescherming, meer reglementen, geen bijzonderheden. Zij zijn nu waarschijnlijk de grootste vijanden van menselijke vrijheid en menselijke aspiratie. (…) Het is een vrij algemene opvatting dat mensen de vrijheid niet aankunnen. Maar ik vind het een elitaire gedachte dat mensen uit de middenklasse beter met vrijheid overweg kunnen dan arbeiders. Ik vind het afschuwelijk om mensen als kinderen te behandelen.

‘We moeten loskomen van die besmettelijke angst voor van alles’, Josie Appleton, interview door Y. Zonderop, De Volkskrant (Betoog), 25 november 2006

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>